به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از ویک، ماه بیش از آنچه تصور می‌شد، ردپای تاریخ زمین را در خود حفظ کرده است. طبق مطالعه‌ای که در نشریه  Earth & Environment منتشر شده، عناصر موجود در جو زمین از طریق سازوکاری وابسته به میدان مغناطیسی سیاره ما به سطح ماه رسیده و در خاک آن، موسوم به رگولیت، انباشته شده‌اند.

پژوهشگران توضیح می‌دهند میدان مغناطیسی زمین نه‌تنها مانعی برای خروج ذرات جوی نیست، بلکه خطوط آن در دُم مغناطیسی زمین مانند «بزرگراه‌های نامرئی» عمل می‌کنند و یون‌های باردار را به سوی ماه هدایت می‌کنند. این ذرات پس از رسیدن به ماه، در خاک سطحی آن ته‌نشین می‌شوند.

نمونه‌های خاکی که در دهه ۱۹۷۰ طی ماموریت‌های آپولو به زمین بازگردانده شدند، حاوی موادی فرّار مانند آب، دی‌اکسید کربن، هلیوم، آرگون و نیتروژن بودند. پیش‌تر تصور می‌شد این مواد عمدتا از باد خورشیدی آمده‌اند، اما مقدار بالای برخی عناصر، به‌ویژه نیتروژن، با این توضیح هم‌خوانی نداشت. شبیه‌سازی‌های رایانه‌ای جدید نشان می‌دهد سهم قابل‌توجهی از این مواد از جو زمین منشا گرفته‌اند.

به گفته شوبونکار پارامانیک، محقق و سرپرست این مطالعه، این انتقال دست‌کم از ۳.۷ میلیارد سال پیش و همزمان با شکل‌گیری مگنتوسفر زمین آغاز شده است. بررسی این فرایند می‌تواند درک ما از تحول سیارات و فرار جوی را عمیق‌تر کند و حتی به شناخت بهتر شرایط اولیه مریخ، که زمانی میدان مغناطیسی و جوی ضخیم‌تر داشته، کمک کند.

این یافته‌ها از منظر آینده حضور انسان در ماه نیز اهمیت دارند. عناصری مانند آب و نیتروژن بالقوه می‌توانند برای پشتیبانی از حیات یا تولید سوخت در پایگاه‌های قمری به کار روند و وابستگی به ارسال مداوم تجهیزات از زمین را کاهش دهند. برخی طرح‌های مفهومی حتی پیشنهاد داده‌اند با بهره‌گیری از انرژی خورشیدی و شرایط حرارتی شدید ماه، می‌توان از گردوغبار آن آب و اکسیژن استخراج کرد.

با این حال، گردوغبار ماه «شمشیری دولبه» است. غلظت این مواد بسیار اندک است و برای به‌دست آوردن مقدار قابل‌توجهی از عناصر مفید، باید چندین تن خاک ماه حرارت داده شود. افزون بر آن، گردوغبار ماه هنگام تحریک یا تابش، بار الکتریکی می‌گیرد، در سطح ماه معلق می‌شود و به لباس و تجهیزات فضانوردان می‌چسبد. استنشاق آن نیز به دلیل لبه‌های تیز و خاصیت تحریک‌کنندگی، می‌تواند برای سلامت انسان خطرناک باشد.

به این ترتیب، هرچند گردوغبار ماه گنجینه‌ای از تاریخ زمین و منبعی بالقوه برای آینده اکتشافات فضایی است، بهره‌برداری از آن نیازمند فناوری‌های پیچیده و راهکارهای ایمنی جدی خواهد بود.